Mjóóóólk!

Það eru tveir dagar þangað til ég verð búin að búa hér í mánuð! Einn þirðji af ferðalaginu er búin og mér finnst þetta varla vera byrjað! Það hefur margt skemmtilegt gerst í þessari viku og meðal annars þá skrópaði í fyrsta skipti í skólann..híhí (ekki segja mömmu og pabba), en það var sökum mikilli timburmanna. Skólinn hélt nefnilega skemmtun fyrir nemendur á fimmtudegi og það var svona heldur betur tekið á því að annað eins hefur varla sést;) Ég og Mette danska komumst í kynni við barþjón sem var svona heldur betur skotin í okkur og gaf okkur fría drykki allt kvöldið (afar hentugt að vera ljóshærður hér í suðrinu) múhahaha! En það hafði líka sínar afleiðingar og hvorug okkar mætti í skólann daginn eftir.
Ég fór svo aftur í bíó á miðvikudaginn og núna gerðumst við hugrökk og fórum á fulloðins mynd sem heitir Trece Rosas (13 rósir) og er sönn saga af 13 konum sem gerðu uppreisn hér á Spáni gegn einræðisherranum Franco en fyrir það voru þær teknar af lífi. Myndin var AFAR dramatísk og ég þakkaði Guði fyrir að hafa farið á þessa mynd hér á Spáni þar sem enginn þekkir mig því við stelpurnar réðum bara engan veginn við tárin, ekkasogin og jafnvel horið í sumum atriðum.......jesús! Ég mæli eindregið með að þið farið á þessa mynd ef hún kemur til Íslands en takið samt með ykkur vasaklút, eða já, kannski bara lak!
Hmmm hvað fleira...já mig langar í mjólk! Man ekki hvort ég var búin að tala um það er mjólkin hérna er hreinn viðbjóður og það ætti að fara með þetta mál fyrir dómstóla því þetta eru hrein og bein brot á mannréttindum að mjóða manni upp á þetta! Ég reyndi einu sinni að fá mér mjólk og það geri ég ekki aftur. Mjólkina á spáni þarf ekki að geyma í kæli því hún er svo full af rotvarnarefnum að hún geymist "óskemmd" opin, í stofuhita á eldhúsboðinu svo vikum skiptir. Hún er þykk svona eins og súrmjólk og nýmjólk blandaðar saman og bragðið er svona eins og...æ úff ég veit ekki, bragðið er bara vont...Mig langar í kalda ÍSLENSKA nýmjólk og skúffukökuna hennar mömmu.
Konunni sem ég bý hjá finnst við bara skrýtnar þegar við kvörtum yfir mjólkinni, en satt best að segja finnst mér hún alveg stórskrítin!

Skemmtilegar staðreyndir um konuna sem ég bý hjá María Luz Rodríguez Fresnada:
-Hún tekur sér siestu á hverjum degi í 3 klukkutíma (sefur, gælir við köttinn sinn og horfir á sápuóperur og reykir, allt upp í rúmi).
-Hún myndi fá hjartaáfall ef kötturinn hennar myndi deyja
-Hún reykir þegar hún þrífur
-Hún reykir (og situr) þegar hún straujar fötin mín!
-Hún straujar líka nærfötin mín...hahaha
-Hún reykir þegar hún eldar og horfir á sjónvarpið
-Hún horfir á spænska sápuóperu á hverju kvöldi með köttinn í fanginu (þó hún hafi gert það í þrjá tíma fyrr um daginn).
-Hún kann uppskriftir af yfir 13.000 súpum...og ég fæ eina á hverjum degi!
-Hún á endalaust mikið af svona skraut-kristal-dýrum og ljótu blómapottaskrauti.
-Hún djúpsteikir ca.70% af því sem við borðum en með hinu fylgir majones.

Ég mun að öllum líkindum minna ansi mikið á körfubolta þegar ég kem til baka!

En nú er komið nóg af bulli, fer í skoðunarferð um Alpujarra þorpin á morgun, sem eru lítið eldgömul þorp í Sierra Nevada fjöllunum og svo fer ég í lokapróf úr fyrsta áfanganum á þriðjudaginn og fæ svo viku frí þangað til næsi áfangi byrjar...sjibbí!

Myndirnar eru frá skólaskemmtuninni:)
1.Ég og Mette
2.Ayumi frá Japan og Fiona frá Englandi
3.Ég og hinn frægi Jesse, þó ekki Jesse Spencer (hefði ekki verið verra;)

blessó hressó!

ooo Gudjonssen...yes of course!

Jæja thá er kominn tími á blogg;) Úff thad gerist alltaf svo marga á milli blogga ad eg hef ekki hugmynd um thad hvar ég á ad byrja.
Á mánudaginn fór ég í göngutúr um Albaycín hverfid med skólanum. Fyrst aetladi ég nú bara ad fara ein en einhver hvísladi thví ad mér, sem betur fer, ad mér yrdi líklega raent, veskinu mínu yrdi raent eda í minnsta lagi yrdi ég áreitt kynferdislega, allt thví ad kenna ad ég er med óvenjulega ljósan hárlit! Ég ákvad thví frekar ad bída thangad til skólinn vaeri med hópferd med leidsögumanni. Thetta hverfi er alveg magnad, göturnar eru svo mjóar ad thad komast ekki bílar thar í gegn, húsin eru öll hvít (eins og sést á myndinni sem er efst á blogginu) og baedi göturnar og húsin eru öll skökk og kraeklótt sem gerir thad ad verkum ad tharna er mjög audvellt ad villast. Vid forum upp á adal útsýnispallinn í Granada sem hefur alveg ótrúlegt útsýni yfir borgina og Alhambra höllina, skodudum svo í svona austurlenskar búdir sem selja alskonar skran fyrir engan pening og svo fann ég graffitimynd af Björk.
Á thridjudaginn gerdist ég svo hugrökk og skellti mér í salsatíma! Thvílíkt og annad eins, tíminn byrjadi thannig ad ég var EIN med kennaranum í svona halftime thví spánverjar eru svo rólegir ad their maeta ekkert fyrr en halftima klukkutíma of seint ( ég ekki alveg búin ad tileinka mér thennan spaenska lífsstíl) en sjálf maetti ég 20 mín of snemma. Hann kenndi mér grunnsporin og svona og loksins fór folk ad maeta og ádur en ég vissi af var ég farin ad dansa vid einhvern spaenskan herramann! Úff ég veit ekki hvort ég leggi aftur í thetta ein en thetta var samt ansi skemmtilegt og ég hef sjaldan fengid jafn svadalegar hardsperrur í kálfana;)
Svo skellti ég mér í bíó um daginn med Mette og Jesse, vid forum á Ratatouille thví vid héldum ad barnamyndirnar vaeru kannski med ordaforda sem vid rédum vid. Thad var líklega alveg rétt hjá okkur en allir kokkarnir í myndinni töludu spaensku med frönskum hreim, thvílík skelfing!
Á laugardaginn fór ég svo í Erasmus partý í adalklúbbnúm hér í Granada sem heitir El Camborio. Thar hitti ég tvo stráka frá Skotlandi sem höfdu svona líka áhuga á Íslandi og öllu sem thví tengdist, held their hafi spilad út öllum mögulegu spilunum eins og: oh Reykjavík, and yes…Gudjonssen, and Björk, don´t you have like just three hours of daylight…thats amazing say something in icelandic! Svo sagdist annar tierra ólmur vilja komast til Íslands í verktakavinnu til ad graeda smá pening. Ef hann bara vissi hvad erlendir verkamenn fá í laun á Íslandi…Their voru ágaetir en gud hvad thad er erfitt ad skilja thennan hreim.
Skellti mér aftur á strondina í gaer og svei mér thá ef ég nádi mér ekki á smá roda á bringuna og 4-5 freknur í vidbót.
Í morgun fór ég svo á staersta útimarkadinn hér í Granada og aetladi sko aldeilis ad versla mér eitthvad flott dót thví kennarinn minn sagdi ad tharna vaeru föt og skartgripir, ávextir, nammi og alskonar dót. Thegar ég kom svo á markadinn blöstu vid mér vörur frá thekktum fyrirtaekjum eins Mike og Ñike (Nike), Salvina Kelvin (Calvin Klein), Chaner og ad sjálfsögdu gömlu gódu D&G beltin sem er allsstada haegt ad finna. Ég fór tómhent heim ótrúlegt en satt;)
Á eftir aetla ég svo ad fara og leggjast flöt í listigardinn og reyna ad ná mér í adeins fleri freknur;)

Hasta luego!

...hola todos...

Nú er liðinn rúmur hálfur mánuður og vá hvað hann hefur liðið hratt! Ég er búin að gera alveg hellings og búin að skemmta mér alveg konunglega við það. Skólinn gengur alveg ágætlega, ég skil alltaf meira og meira af því sem kennarinn segir;) Talið kemur samt eitthvað hægar, ætli ég verði ekki bara að fá mér spænskan kærasta til að geta æft mig meira að tala (fjölskyldu og vinum til mikillar ánægju), einhver sem heitir José María eða Jesus Gonzales....nei ætli ég láti það ekki vera, ég vil íslenskt kjöt á minn disk! híhí...
Ég fór um daginn í göngutúr um borgina til að reyna að átta mig betur á henni og nýta góða veðrið (reyndar alveg óþarfi að hugsa svona á Spáni þar sem það er næstum alltaf gott veður). Ég skoðaði dómkirkjuna og einhvern af þessum skrilljón flottu görðum sem eru hérna, skoðaði styttuna af Kristófer Kólimbus og komst að því í leiðinni að ég er orðin alveg helvíti góð í því að taka myndir af sjálfri mér með styttum og húsum og þess háttar, einmannaleikinn eitthvað farinn að gera vart við sig...
Neinei, ég á nú reyndar orðið slatta af vinum sem betur fer og við höfum verið dugleg að fara út á lífið og biðja um “una grande cerveza, por favor”, skellti mér t.d. með þeim um daginn á kareokí klúbb og komst að þeirri niðustöðu að það er hin ágætasta skemmtun (svo lengi sem maður hlustar ekki of vel á tónlistina;) prufaði svo eitthvað kókaín reif kvöldið eftir og svei mér þá ef það var ekki bara verra allavega hef ég ekki látið sjá mig þar aftur.
Um helgina kom svo elsku Ellen í heimsókn til mín og þvílík gleði sem réð ríkjum allan tímann! Það var svo gott að tala íslensku, geta talað án þess að hugsa um það hvernig maður beygir sagnirnar og geta meira að segja sagt brandara sem ná í gegn...þvílík tilfinning! Á föstudaginn gekk ég með hana um borgina, sýndi henni helstu götur og byggingar og svo fórum við á einhvern miðaldamarkað og skoðuðum spænskt handverk, eldbakað brauð og illa lyktandi osta. Um kvöldið var ég svo búin að panta borð á Flamenco sýningu og kvöldmat. Við mættum galvaskar klukkan 8 og biðum spenntar eftir sýningunni. Eitthvað var nú samt fátt um gesti og við vorum orðnar ansi hræddar um að við yrðum einar með dansaranum í þessum litla litla sal. En þegar við vorum byrjaðar á matnum kom þjónninn og sagði að það væru ekki nógu margir gestir svo það væri enginn sýning (sniðugur samt að láta okkur panta áður en hann sagði okkur þetta til að missa nú ekki viðskiptin;), en svo bauð hann okkur nú reyndar ókeypis eftirrétt og að koma á sýninguna kl hálf 10. Við ákváðum þá bara að fá okkur 2-14 glös af tinto verano og sáum seinni sýninguna. Þetta var alveg rosalega flott og bæði gítarleikarinn og senjoritan voru alveg ótrúleg. Við Ellen fórum svo á aðal barinn í bænum (Hannigan and sons) og fengum okkur meira tinto verano;)
Á laugardeginum fórum við svo á ströndina með Mette vinkonu minni frá DK. Við tókum rútuna til Salobrena sem er á Costa Tropical (hljómar ekki illa). Við lágum og steiktumst í hitanum og sólinni allan daginn þangað til ég var orðin eins og tómatur á bringunni og svei mér þá ef Ellen náði sér ekki í annars stigs bruna á lærin...hehe við erum svoooo miklir íslendingar!
Um kvöldið fórum við svo út að borða átum á okkur gat og fylltum svo upp í gatið með ís..mmmmmmm
Daginn eftir vöknuðum við kl 6 til að fara að skoða Alhambra kastalann, við gátum ekki tekið frá miða svo við þurftum að mæta snemma í miðasöluna til að reyna að fá ósótta miða. Þegar við komum þangað var endalaust löng röð og við snérum næstum því við til að fara aftur að sofa. En það var einhver þrjóska sem hélt okkur þarna í röðinni í skítakulda í 1 tíma og 40 mín! Meðan við biðum fór ég og keypti handa okkur kaffi og sætabrauð til að við mydum ekki deyja, við settum svo alveg endalaust mikið súkkulaði út í kaffið svo við gætum drukkið þennan horbjóð og þvílíkur undradrykkur. Við fengum báðar munnræpu af svefnleysi og koffínsjokki og síðustu 40 mín í röðinni liðu á 30 sek. Við fengum miða á endanum og þessi bið var sko alveg þess virði. Þetta er alveg ótrúlega flott og stórt allt saman og það tók okkur um 3 eða 4 klst að skoða allt! Eftir þessa skoðunarferð var hungrið farið að segja til sín og við hlupum eins hratt og við gátum á Pizza Hut (mjög menningarlegt í stíl við skoðunarferðina). Eftir það fórum við svo og keyptum annan ís og svo skilaði ég Ellen á rútustöðina. Takk fyrir frábæra helgi Ellen!

Nú sit ég svo hér á sveitta internetkaffinu mínu að reyna að skrifa þetta blogg eins hratt og ég get því hér er hiti gott fólk...! Nennir einhver að senda mér bara pínu kulda í poka svo ég geti sofið á nóttunni...?

Læt hér fylgja með myndir frá helginni;)
Mynd1.Sjálfsmynd með Kristófer Kólimbus
Mynd2. Önnur sjálfsmynd af afar hvítum íslending
Mynd3.Ellen að fara að borða á sig gat;)
Mynd4.Í koffínsjokki í röðinni
Mynd5.Alhambra-kastalinn

En þangað til næst...adiós amigos!

Jaeja, nú er ég búin ad vera hérna í viku og thad hefur allt gengid vel enn sem komid er. Ég er reyndar búin ad komast ad mörgu skrítnu um spánverja, their eru bara hreint ekki eins og fólk er flest (segi ég, sem kem frá litla Íslandi;). En samkvaemt mínum útreikningum aettu spánverjar ad vera svona helmingi faerri en their eru í dag, af hverju ? jú af thví ad umferdin hér er alveg snarvitlaus. Hér flautar fólk stanslaust hvort á annad, jafnvel thó thad sé ekkert í gangi nema rautt ljós. Svo troda vespurnar sér allstadar á milli thannig ad tvöföld akgrein er venjulega svona fimmföld ef vid teljum vespurnar med. Svo veit ég ekki hversu oft ég hef stadid og bedid eftir ad geta hlaupid yfir jafnvel thó thad sé graenn kall, theim er alveg sama um thad og svo eru götuljósin líka stillt thannig ad stundum er rauttt ljós á öllum og allir eru ad bída eftir ad komast yfir...alveg stórfurdulegt daemi!
Ég á líka ansi erfitt med ad venjast thessari siestu á Spáni, satt best ad segja hélt ég ádur en ég kom ad thetta vaeri bara yfir sumarid thegar thad thad er miklu heitara, og tha hélt ég ad vaeri lokad yfir heitasta tíma dagsins...en neinei thad er alrangt. Hér er öllu lokad ALLTAF fra 2 til 5 a daginn og tha tharf eg alltaf bara ad hanga eitthvad thangad til allt opnar aftur, frekar pirrandi svona. Svo borda Spánverjar líka á furdulegum tímum, hádegismaturinn er t.d. kl hálf thrjú á daginn og kvöldmaturinn kl hálf níu...thetta er líka ansi erfitt fyrir matargatid mig, thar sem ad ég er alltaf ordin svöng um svona 11. Og their sem thekkja mig vel, vita hvad gerist thegar ég er svöng..hmmhmm
En ég aetti svosem ad geta vanist thessu eins og hverju ödru;)
Svo vil ég bara benda theim á thad sem höfdu thad í hyggju ad knúsa mig thegar ég kem heim , ad bída med thad í svona tvo til thrjá daga thví spánverjum finnst ekkert ad thví ad reykja inni hjá sér, og konan sem ég bý hjá er sko engin undantekning! Ad kyssa mig mun örugglega komast nálaegt thví ad sleikja öskubakka!
En svo ég haetti nú ad kvarta thá er bara ansi gaman hér á Spáni, er búin ad kynnast stelpu frá Danmörku, sem heitir Mette, strák frá USA sem heitir Jesse og og auditad öllum sem eru med mér í bekk. Ellen aetlar svo ad koma ad heimsaekja mig naestu helgi ádur en hún fer heim og thá aetlum vid stöllur ad skella okkur á ströndina og vera smá túristar í okkur.
en thangad til naest....
kv.Sóla (nýja nafnid mitt, thví enginn getur sagt Sólveig eda Edda)

Sól og sumar;)

jæja, ég ætla að reyna að standa mig í að vera bloggari, svo ætli ég þurfi ekki að blogga smá núna;)
Það er ansi mikið búið að gerast síðustu daga, fór út á sunnudagskvöldið til að finna mér eitthvað að borða en þegar ég kom út á aðalgötuna var svo mikið af fólki að ég komst ekkert áfram. Ég varð nú svolítið forvitin og ákvað bara að fylgja straumnum því það var augljóslega eitthvað í gangi. Löggan var ut um allt og allir voru rosa fínir. Loksins kemst ég að torginu, þar voru tvær lúðrasveitir og þegar ég leit niður hina aðalgötuna sá ég eina stærstu skrúðgöngu sem ég hef séð um mína ævi. Allir gengu niður götuna í tvöfaldri röð, með kerti í höndinni og aftast í göngunni voru þrír strákar í kirtlum með kerti á svona stórum silfurstöngum og sá sem var í miðjunni hélt á siilfurkrossi með Jesú nokkrum kristi! Eftir gönguna var alveg fáránlega löng flugeldasýning, ég skil ekki ennþá hvað var í gangi en ég giska á að þarna hafi eitthvað kaþólskt verið á ferðinni;)
Á mánudagsmorguninn fór ég í stöðupróf til að ég gæti vitað í hvaða level ég færi og í hvaða bekk ég væri. Mætti reyndar í vitlaust hús, þau eru víst tvö ég veit það núna , en maðurinn í móttökunni var svo vingjarnlegur að segja mér hvar hitt húsið var og gaf mér meira að segja kort og allt;) Stöðuprófið gekk ágætlega en ég endaði í Intermedio A sem er eiginelega "erfiðleikastig" 3. Síðan fór ég og gerði alveg heilan hellingeftir prófið, fór í passamyndatöku, fékk mér spænskt símanúmer (0034665400001, ef einhver vill heyra í mér;), reyndi að stofna bankareikning en ég þarf víst að fá mér eitthvert blað hjá lögreglunni í Granada og eitthvað blablableble sem ég skildi ekki alveg því konunni í bankanum datt ekki í hug að reyna að tala pínu hægar.
Síðan var það fyrsti skóladagurinn í dag og Sólveig ákveður að sofa yfir sig, pínu panikk sem greip um sig þar! Vaknaði korter í og átti þá eftir að taka mig alveg til og koma mér í skólann (það tekur mig 20mín að labba þangað), en ég hljóp af stað með töskuna á öxlinni varla komin í fötin þegar ég hljóp út af hótelinu. Ég held ég hafi ekki lyktað neitt voða vel þegar ég mætti í skólann en þá var enginn komin og tíminn byrjaði víst ekki fyrr en hálf tíu..ég er auli, ég veit;) Dagurinn gekk ágætlega en maður lifandi hvað það getur verið erfitt að halda einbeitingunni til að hlusta á kennaran allan tímann og skilja hvað hann er að segja.
Síðan fékk ég stað til að búa á, bað um að fá að vera hjá fjölskyldu en verð hjá einhleypri gamalli konu sem á KÖTT! ég verð víst að reyna að venjast þessum kattarandskota þó ég sjái ekki fram á mikinn persónulegan bata hvað varðar dýrahræðslu! Íbúðin er samt upp á 10 hæð (gæti jafvel misst köttin "óvart" fram af svölunu einn daginn, hver veit;) og útsýnið er alveg geðbilað!

Læt fylgja með myndir af dularfullu skrúðgöngunni minni, úr skólanum og einhverju fleiru...

Adiós